Wat doet de EU: Grenzen en veiligheid

Leuk, al dat gepraat over de EU, maar wat doet de Europese Unie eigenlijk? De komende periode zullen we je met korte stukjes tekst meer vertellen over wat de Unie doet om het leven van de mensen in Europa en daarbuiten te verbeteren. Vandaag gaan we in op het onderwerp Grenzen en Veiligheid.

De EU biedt haar burgers een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht zonder binnengrenzen. Met een veiligheidsunie wil ze van deze ruimte een veiligere plek maken. De EU en de lidstaten werken samen om terrorisme en gewelddadige radicalisering, zware en georganiseerde misdaad en cybercriminaliteit te bestrijden.

Wat doet de EU?

De EU richt haar acties op het ondersteunen van de lidstaten via:

Informatie-uitwisseling
informatie-uitwisseling tussen de nationale wetshandhavingsautoriteiten, douanediensten en grenswachten;
operationele samenwerking, met de steun van EU-agentschappen;
opleiding, uitwisseling van beste praktijken, financiering, onderzoek en innovatie.
Het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) brengt lidstaten samen om gevallen van zware en georganiseerde misdaad te onderzoeken. De Commissie zorgt er ook voor dat de verschillende informatiesystemen voor veiligheid en grens- en migratiebeheer in de EU tegen 2020 „interoperabel” zijn, d.w.z. met elkaar kunnen communiceren.

Wetten
De EU heeft haar wetten bijgewerkt en strenger gemaakt door de definitie van terroristische misdrijven te harmoniseren en het reizen voor terroristische doeleinden en de opleiding en financiering van terroristen strafbaar te maken. Met de steun van het kenniscentrum van het Europees Netwerk voor voorlichting over radicalisering voert de EU haar inspanningen op om radicalisering te voorkomen en het probleem van terugkerende buitenlandse terroristische strijders aan te pakken. Via het EU-internetforum vergemakkelijkt de Commissie de samenwerking tussen de belangrijkste internetbedrijven, wetshandhavingsinstanties en het maatschappelijk middenveld om de toegang tot illegale online-inhoud te beperken en doeltreffende alternatieve verhalen aan te bieden die weerwoord bieden aan terroristische propaganda.

Cybercriminaliteit
Om het hoofd te bieden aan de groeiende dreiging van cybercriminaliteit en cyberaanvallen heeft de Commissie, met de volledige medewerking van de lidstaten, maatregelen voorgesteld om de structuren en mogelijkheden van de EU op het gebied van cyberveiligheid, inclusief de rol van het EU-agentschap voor cyberbeveiliging (Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging), te versterken.

Grenscontroles
Dankzij het Schengenakkoord zijn de controles aan veel binnengrenzen van de EU geleidelijk afgeschaft. De migratiecrisis en het veranderende veiligheidslandschap van de afgelopen jaren hebben aangetoond dat het Schengengebied sterke buitengrenzen nodig heeft. In 2017 nam de EU nieuwe regels aan voor de buitengrenzen van het Schengengebied, op grond waarvan alle personen strenger worden gescreend aan de hand van relevante databanken om er zeker van te zijn dat ze geen bedreiging vormen voor het openbaar beleid of de interne veiligheid. Daarnaast helpen nu meer dan 1 700 officieren van het nieuwe Europees Grens- en kustwachtagentschap de nationale grenswachten van de lidstaten bij patrouilles in bijvoorbeeld Bulgarije, Griekenland, Italië en Spanje.

Meer informatie vind je hier

Wat doet de EU: Migratie

Leuk, al dat gepraat over de EU, maar wat doet de Europese Unie eigenlijk? De komende periode zullen we je met korte stukjes tekst meer vertellen over wat de Unie doet om het leven van de mensen in Europa en daarbuiten te verbeteren. Vandaag gaan we in op het onderwerp Migratie.

Vluchtelingen
Sinds 2015 hebben meer dan 3,2 miljoen vluchtelingen internationale bescherming in de EU aangevraagd. Veel van hen zijn op de vlucht voor de oorlog en terreur in Syrië en andere onrustige landen.

Wat doet de EU?
De EU heeft een gemeenschappelijk migratie- en asielbeleid ontwikkeld om het hoofd te bieden aan de vele uitdagingen die voortkomen uit migratie naar de Unie, onder meer van mensen die internationale bescherming zoeken. Dat beleid houdt het volgende in:

  1. De EU heeft meer dan 10 miljard euro vrijgemaakt voor de aanpak van de vluchtelingencrisis. Ze financiert daarmee projecten die zich richten op de meest urgente humanitaire behoeften van de vluchtelingen die op de Europese kusten aankomen. De EU biedt ook humanitaire hulp aan vluchtelingen en migranten in landen buiten de EU, en ondersteunt acties die de hoofdoorzaken van irreguliere migratie aanpakken.
  2. Op basis van een voorstel van de Europese Commissie kwamen de lidstaten overeen om asielzoekers uit Griekenland en Italië in andere EU-landen te hervestigen. De EU wil ook veilige en legale manieren scheppen waarop asielzoekers de EU kunnen binnenkomen. De lidstaten hebben afspraken gemaakt over een programma voor vrijwillige hervestiging, dat erin voorziet 22 500 mensen van buiten de EU naar een lidstaat van de EU over te brengen. De EU werkt ook aan manieren om ervoor te zorgen dat meer irreguliere migranten, die niet het recht hebben in de EU te blijven, teruggaan naar hun land van herkomst.
  3. De EU en Turkije zijn in maart 2016 overeengekomen dat irreguliere migranten en asielzoekers die vanuit Turkije naar de Griekse eilanden gaan, kunnen worden teruggestuurd naar Turkije. Voor elke Syriër die vanaf een Grieks eiland naar Turkije wordt teruggestuurd na een oversteek die niet volgens de regels was, zal de EU een Syriër uit Turkije opnemen die niet heeft geprobeerd om de overtocht op onregelmatige wijze te ondernemen. Dat leidde tot een grote daling van het aantal irreguliere aankomsten op de eilanden. De EU stelde 3 miljard euro ter beschikking om aan de behoeften van de vluchtelingen in Turkije te voldoen.
  4. Sinds 2015 zijn in de Egeïsche en Middellandse Zee al meer dan 620 000 levens gered dankzij Italiaanse en Griekse reddingsoperaties en het werk van het in 2016 opgerichte Europees Grens- en kustwachtagentschap.
  5. De Commissie heeft een grondige hervorming van de bestaande asielwetten voorgesteld, uitgaande van de huidige en toekomstige behoeften. Het basisbeginsel blijft hetzelfde: personen moeten asiel aanvragen in het eerste EU-land dat ze binnenkomen, tenzij ze elders familie hebben. Wanneer echter een lidstaat wordt overspoeld, moeten de andere EU-landen solidair zijn en de verantwoordelijkheid billijk verdelen.

Meer informatie vind je hier.