Human Library: Alleenstaande vader

Op 16 juni vindt er op drie verschillende locaties een heel bijzonder evenement plaats. Tijdens de Human Library in de bibliotheken in Bergen, Castricum en Heiloo kunnen bezoekers in gesprek met ‘levende boeken’. Deze mensen hebben een heel bijzonder levensverhaal waar discriminatie, stigmatisering en buitensluiting een rol spelen. De afgelopen weken zijn er tientallen gesprekken gevoerd met mogelijke levende boeken en één van hen is Pieter van Dijk. Hij zal in Castricum deelnemen aan de Human Library, maar we lichten hier vast een tipje van zijn sluier:

Voor Pieter (59) was het leven een groot avontuur. School ging hem veel te makkelijk af en hij zocht zijn uitdagingen elders. Al op jonge leeftijd startte hij met bijbaantjes in de horeca en daarnaast verdiende hij als beroepsgokker ook een lekker zakcentje. Vastbesloten om rond zijn dertigste serieus werk te gaan doen, besloot Pieter zijn grote droom “de media academie” te volgen. Het geld hiervoor leende hij van een kennis uit de onderwereld en die schuld noodzaakte hem echter weer tot een verplichte en bijzondere loopbaanwending: hij werd bordeelhouder. Dat hield hij echter maar kort vol. De sluimering van geweld in de prostitutie stuitte hem tegen de borst door zijn eigen verleden met een vader met losse handen. Zijn ervaringen in de onderwereld kwamen hem echter heel goed van pas toen hij eenmaal, na het afronden van de media-academie, als televisiemaker aan de slag ging. Ook daar schuwde hij het avontuur niet. Zo reisde hij in de jaren negentig o.a. voor Ander Afrika met een televisieploeg zes maanden door het door oorlog en armoede geteisterde Afrika.

Tegenwoordig ziet zijn leven er heel anders uit. Toen zijn twee kinderen van nu 8 en 10 jaar bijna drie jaar geleden plotseling met de politie voor zijn deur stonden, veranderde alles. Hun moeder was niet meer in staat voor haar kinderen te zorgen en liet hen bij hun vader achter. Dat betekende een totale omslag. Pieter kon zijn televisiewerk niet meer uitvoeren, de problemen stapelden zich op, hij raakte overspannen en de avonturier moest zich schikken naar de structuur die kinderen nodig hebben. Dat doet hij met alle liefde, maar het is niet makkelijk. De mannen in zijn omgeving vragen wanneer hij nu weer eens start met werken en bij de vrouwen is hij ook een buitenbeentje. Die denken dat hij het niet redt als alleenstaande papa. Pieter zet echter alles opzij voor het welzijn van zijn kinderen. Dat hij in de overlevingsstand staat, neemt hij voor lief. Als het met hen maar goed gaat!

Nieuwsgierig naar Pieter? Je kunt hem live spreken tijdens de Human Library in Bergen op 16 juni van 13.00 – 17.00 uur. De toegang is gratis. Meer informatie: www.facebook.com/HumanLibraryKennemerwaard

Human Library: Foetaal Alcohol Syndroom

Op 16 juni vindt er op drie verschillende locaties een heel bijzonder evenement plaats. Tijdens de Human Library in de bibliotheken in Bergen, Castricum en Heiloo kunnen bezoekers in gesprek met ‘levende boeken’. Deze mensen hebben een heel bijzonder levensverhaal waar discriminatie, stigmatisering en buitensluiting een rol spelen. De afgelopen weken zijn er tientallen gesprekken gevoerd met mogelijke levende boeken en één van hen is Richard Derksen. Hij zal in Bergen deelnemen aan de Human Library, maar we lichten hier vast een tipje van zijn sluier:

Het Foetaal Alcohol Syndroom, Richard Derksen (49 jaar) moet ermee leven. Het gaat om een aangeboren hersenletsel, veroorzaakt door alcoholgebruik tijdens de zwangerschap. Dat dit de oorzaak was van zijn nogal turbulente leven, ontdekte hij pas rond zijn 42ste. Hij had als kind geen rem, hanteerde andere normen en waarden, had dyslectie en leefde volledig voor zichzelf. Waarmee dat had te maken, was destijds nog niet geconstateerd.

Wijzende vinger
“Ik was drie toen mijn ouders gingen scheiden”, vertelt Richard. “Ik heb mijn moeder daarna nog maar één keer gezien.” Toen alle onderzoeken bevestigde dat hij FAS had, heeft hij besloten haar op te zoeken. Hij wilde van zijn eigen moeder horen dat zij alcohol gedronken had tijdens de zwangerschap. “Ik ging er niet heen met een wijzende vinger, want kun je het iemand kwalijk nemen met een verslaving?”, vraagt Richard. Zelf vindt hij van niet. Wel vindt hij dat ze hulp had moet zoeken en hier stelt hij zijn vader dan ook mede verantwoordelijk voor.

‘Als je niets van mij verwacht, kan ik alleen maar geven’

Moeder-zoon-relatie
“Een echte moeder-zoon-relatie heb ik nooit gehad en ik was dan ook nog jong toen ik van huis wegliep.” Ook echte vrienden heeft Richard weinig. Het contact moet namelijk altijd van anderen komen. Zelf vergeet hij hier gewoon aan te denken. Dat is iets waar hij veel moeite mee heeft en ook het vergeten van woorden steekt hem.
Met dit soort verwachtingen heeft Richard dagelijks te maken. “Aan de buitenkant zie je niet dat ik een aandoening heb. Pas als je een langere tijd met me omgaat, wordt dat zichtbaar”, legt hij uit. Hij overschat zichzelf, maar wordt in het leven ook vaak overschat. Met de woorden “Als je niets van mij verwacht, kan ik alleen maar geven”, weet Richard zijn verhaal mooi af te ronden.

In gesprek met Richard? Kom dan tussen 13.00 – 17.00 uur naar de bibliotheek in Bergen, Dreef 1 te Bergen.
Meer informatie over dit evenement: www.facebook.com/HumanLibraryKennemerwaard