Sophie schrijft: Hoe duurzaam is je telefoon? – Deel 2: Mijnwerkers

Sophie de Maat is stagiaire bij Europe Direct Noord-Holland Noord en bijzonder geïnteresseerd in het milieu en duurzaamheid. De komende periode publiceert zij een reeks blogs waarin het thema duurzaamheid centraal staat. Zij belicht daarbij uiteenlopende onderwerpen, van de Duurzame Stad tot de Europese Unie en haar duurzame maatregelen. Ben je geïnteresseerd in duurzaamheid of wil je meer leren over duurzaamheid houdt deze reeks artikelen dan in de gaten!

Ondergronds werken voor 12 uur per dag in gevaarlijke omstandigheden. Dat is de realiteit voor coltan mijnwerkers in Congo. Coltan is een mineraal dat wordt gebruikt voor het samenstellen van mobiele telefoons. Wist jij dat je telefoon uit wel meer dan honderd verschillende grondstoffen bestaat? Veel van die grondstoffen komen net als coltan uit Congo of uit andere derdewereldlanden.

Mijnwerkers in Congo, die essentiële mineralen voor de elektronica industrie winnen, werken onder slechte arbeidsomstandigheden. Daarnaast is er sprake van massale kinderarbeid in de mijnen. Wat het nog erger maakt is dat de winsten van de mineralen het bloedigste conflict sinds de Tweede Wereldoorlog in Congo financieren; de oorlog heeft bijna 20 jaar geduurd en is onlangs weer opgelaaid. Om deze redenen worden ze ook wel bloedmobieltjes genoemd.

Congo is een zwakke staat, waar rebellengroep de strijd met elkaar aangaan. En een kostbare stof in de grond maakt de situatie niet beter. De strijdende partijen verhandelen coltanerts op een illegale manier om de oorlog te financieren, want oorlogvoeren is niet goedkoop.

Enkele westerse organisaties zijn bezig met het opzetten van ‘conflictvrije mijnen’. Bedrijven als Nokia, Phillips, en Apple werken hier actief aan mee. Maar ook de Tweede Kamer zet zich hier voor in, een proefproject is opgestart om op een legale manier coltanerts te winnen. Het doel is om uiteindelijk een eerlijke en conflictvrije telefoon op de markt te brengen.

In het volgende en laatste deel van deze reeks, zal de weg naar een ‘fairphone’, en een circulaire economie worden toegelicht.

Bron: The Guardian en NRC

Sophie schrijft: Hoe duurzaam is je telefoon? – Deel 1: E-waste

Sophie de Maat is stagiaire bij Europe Direct Noord-Holland Noord en bijzonder geïnteresseerd in het milieu en duurzaamheid. De komende periode publiceert zij een reeks blogs waarin het thema duurzaamheid centraal staat. Zij belicht daarbij uiteenlopende onderwerpen, van de Duurzame Stad tot de Europese Unie en haar duurzame maatregelen. Ben je geïnteresseerd in duurzaamheid of wil je meer leren over duurzaamheid houdt deze reeks artikelen dan in de gaten!

De grootste problemen, in de mobiele telefoon industrie, naar mijn mening, zijn het e-waste wat wordt geproduceerd, de werkomstandigheden van de mijnwerkers, en het feit dat telefoons moeilijk recyclebaar zijn. In deze driedelige reeks gerelateerd aan de vraag: Hoe duurzaam is je telefoon?, zullen alle drie de thema’s nader worden toegelicht. Dit eerste gedeelte zal gaan over e-waste, het elektronisch afval.

Een telefoon bestaat uit vele onderdelen. Maar wist je bijvoorbeeld dat er ook goud zit in je telefoon! Daarnaast zitten er ook andere waardevolle metalen, zoals koper, zilver en platina, in een telefoon verwerkt. Deze onderdelen komen van over de hele wereld. Het terugwinnen van goud heeft een nieuwe wereldwijde industrie gestart, wat ook wel urban mining wordt genoemd.

Veel elektronisch afval van geïndustrialiseerde landen wordt in derde wereld landen gedumpt, voornamelijk West-Afrika. Voormalige natuurparken zijn nu plekken waar tonnen e-waste worden gedumpt. Al dat elektronisch afval wordt uit elkaar gehaald door kinderen van vijf, zes jaar. Ze slaan het kapot of ze verbranden het, om bij de edele metalen te komen. Door dit proces komen er veel giftige zware metalen in de atmosfeer en in de bodem, wat verwoestend werkt op milieu en volksgezondheid. Deze metalen kunnen zelfs in de voedselketen en uiteindelijk het lichaam terecht komen. Dit veroorzaakt veel soorten ziektes, zoals kanker, hoge bloeddruk enz. De kinderen die dit werk doen, verdienen nog geen euro per dag. Het geld dat ze verdienen gaat op aan medicijnen.

Helaas is dit niet het enige probleem in de mobiele telefoon industrie. Ook mijnwerkers hebben het zwaar, daar zal het volgende gedeelte van deze reeks artikelen over gaan. Maar gelukkig is er ook hoop, met de beweging richting een circulaire economie, waarin bedrijven hard werken om telefoons toch te recyclen. Hier zal het laatste gedeelte over gaan in de reeks ‘ Hoe duurzaam is je telefoon?’.

Bron: Tegenlicht

Sophie schrijft: De stad van de toekomst

Sophie de Maat is stagiaire bij Europe Direct Noord-Holland Noord en bijzonder geïnteresseerd in het milieu en duurzaamheid. De komende periode publiceert zij een reeks blogs waarin het thema duurzaamheid centraal staat. Zij belicht daarbij uiteenlopende onderwerpen, van de Duurzame Stad tot de Europese Unie en haar duurzame maatregelen. Ben je geïnteresseerd in duurzaamheid of wil je meer leren over duurzaamheid houdt deze reeks artikelen dan in de gaten!

In de toekomst zal de wereldbevolking oplopen naar 9 miljard, en volgens de Verenigde Naties zal maar liefst 70 procent daarvan in steden wonen. Er is een groot verschil tussen de stad en het platteland. Wonen op het platteland betekent vaak meer ruimte, veel groen en een schonere lucht. Maar hoe kan de stad ook aangenamer, schoner en groener worden gemaakt, zodat het leefbaar blijft voor iedereen? Er is behoefte aan het verduurzamen van steden.

Er zijn verschillende vlakken waarop de stad kan verduurzamen. Met betrekking tot de voedselconsumptie zal in duurzame steden efficiënt gebruik worden gemaakt van de beschikbare  ruimte. Voedsel zal in gebouwen of op daken verbouwd worden, ook wel urban farming’’ of ‘vertical farming’ genoemd. En bijkomstigheid is het feit dat er op deze manier ook geen transport naar de stad meer nodig is. Daarnaast zal voedselverspilling zoveel mogelijk worden vermeden, bijvoorbeeld door middel van restaurants die koken met restvoedsel. Andere voorbeelden zijn recycling en het creëren van een circulaire economie, waarbij niet wordt weggegooid maar juist wordt hergebruikt. Hiernaast kan ook worden gedacht aan veel groen, energie van hernieuwbare bronnen, regionalisering en duurzaam vervoer zoals fietsen en elektrische auto’s.

Dit zijn enkele voorbeelden van hoe een duurzame stad er in de toekomst uit zal kunnen zien. Maar er zijn nu zelfs ideeën voor drijvende steden. Blue Frontiers is zo’n bedrijf dat duurzame drijvende steden ontwikkelt. Joe Quirck, medeoprichter van Blue frontiers, gelooft dat deze drijvende steden een hulpmiddel kunnen zijn bij het redden van het milieu. Een stijgende zeespiegel is één van de gevolgen van de opwarming van de aarde. Een drijvende stad zou de perfecte oplossing zijn aangezien het overstromingsgevaar op deze manier wordt weggenomen. Bovendien kunnen klimaatvluchtelingen opgevangen worden in zulke steden. En daarnaast redden de drijvende steden de  koraalriffen die door klimaatverandering en de opwarming van de aarde aan het verdwijnen zijn. Het koraal kan nog herstellen als de temperatuur van de zee daalt. Blue frontiers heeft speciale platforms ontwikkeld die schaduwen creëren in het water, zodat de temperatuur kan dalen. In 2020 wordt de eerste drijvende stad gebouwd.

Sophie de Maat

Bronnen:

 

Sophie schrijft: De impact van ‘fast fashion’

Sophie de Maat is stagiaire bij Europe Direct Noord-Holland Noord en bijzonder geïnteresseerd in het milieu en duurzaamheid. De komende periode publiceert zij een reeks blogs waarin het thema duurzaamheid centraal staat. Zij belicht daarbij uiteenlopende onderwerpen, van de Duurzame Stad tot de Europese Unie en haar duurzame maatregelen. Ben je geïnteresseerd in duurzaamheid of wil je meer leren over duurzaamheid houdt deze reeks artikelen dan in de gaten!

Wij, de westerse samenleving, kopen ontzettend vaak kleding, het liefst zo veel en zo goedkoop mogelijk. Wist je dat het aanbod daarop wordt aangepast?. Veel winkelketens hebben nu in plaats van één collectie per seizoen, elke week of soms zelf elke dag nieuwe kleding in de winkel hangen, zeker online winkels. Ons koopgedrag is een grote oorzaak van de commercialisering van de mode-industrie.

Voorheen was er nauwelijks bericht over de impact van de  ‘fast fashion’ industrie. Maar dat veranderde in april 2013, toen de grote kledingfabriek Rana Plaza in Bangladesh instortte. Meer dan duizend kledingarbeiders kwamen om het leven. En voor het eerst kwamen de slechte omstandigheden aan het licht.

De sociale impact van de kledingindustrie is groot. 45 Miljoen mensen werken wereldwijd in de kledingindustrie en zeven procent daarvan zijn kinderen. De arbeider is de dupe van goedkope kleding. Het bedrijf pakt de winst, terwijl de arbeider maar 0,6 procent van de volledige opbrengst krijgt. Met de goedkope kleding van nu gaat het uiteindelijk om een paar cent per kledingstuk. Arbeiders kunnen niet voor zichzelf opkomen, in de meeste gevallen kunnen ze geen andere baan krijgen. In opstand komen heeft geen zin voor de arbeiders, er zijn namelijk genoeg mensen om hun plek in te nemen. Bovendien is er geen sprake van een vakbond waarin de arbeiders zich kunnen verenigen.

Naast de sociale impact is er ook nog de impact van de kledingindustrie op het milieu. Om stoffen als katoen en polyester te verbouwen is er veel water, land en bestrijdingsmiddelen nodig. Voor het maken van een spijkerbroek is er bijvoorbeeld 9982 liter water nodig. Dit water wordt verbruikt in het gehele proces, van het groeien van katoen, tot verven, afwerking en transport. Daarnaast komen er in het wassen van deze stoffen microvezels vrij, die in onze zeeën en oceanen eindigen, en bijdragen aan de formatie van de plastic soep. Dit heeft ook impact op onze eigen gezondheid, wij krijgen die microvezels weer binnen door water en voedsel.

Kleding wordt kort gedragen en snel weer weggedaan. Elk jaar wordt er 35 miljard kilo kleding geproduceerd, waarvan 40% wordt weggegooid. Veel kleding wordt teruggestuurd naar derdewereldlanden waar het op grote hopen verdwijnt. De verf en chemicaliën gebruikt in de kleding vervuilen het drinkwater, en in sommige gevallen leidt het zelfs tot verstandelijke of lichamelijke beperkingen.

Duurzaamheid gaat dus niet alleen over energiebesparing en zuinig autorijden. Het behelst veel meer, waaronder de hippe shirtjes en broeken waarmee wij ons kleden. Het kan geen kwaad om daar eens over na te denken…

Sophie de Maat

Bron: http://www.spatonline.nl/2016/11/fast-fashion-de-echte-waarde-van-kleding/

Weg met dat plastic!

In de afgelopen jaren is de wereldwijde productie van kunststoffen toegenomen, tot wel 311 miljoen ton per jaar. De komende 20 jaar zal dat aantal naar naar verwachting zelfs verdubbelen. De Europese vraag naar kunststof bedraagt ​​ongeveer 49 miljoen ton per jaar en de belangrijkste toepassingen zijn verpakkingen, bouw en constructie, automotive en elektronica. Lichte en innovatieve materialen in auto’s of vliegtuigen kunnen de CO2-uitstoot verminderen, brandstof besparen en bijdragen aan onze klimaatdoelen. Hoogwaardige isolatiematerialen kunnen onze huizen warm houden en ons helpen besparen op onze energierekening. Maar de manier waarop kunststoffen worden geproduceerd, verbruikt en weggegooid, levert negatieve bijwerkingen op. Wat is de toekomst van de EU in dit opzicht?

De Europese commissie wil slim en duurzaam materiaal- en productontwerp stimuleren, onderzoek en innovatie in recyclebare kunststoffen financieren, consumenten van betrouwbare informatie voorzien, eenmalig gebruik van kunststoffen laten afnemen, afvalinzameling verbeteren, illegale stortplaatsen beëindigen, het gebruik van micro-plastics in bepaalde producten en het gebruik van plastic flessen verminderen.

Duurzaamheid in Europese context

Duurzaamheid staat hoog op de internationale agenda en op die van de Europese Commissie. Alle landen van de EU tekenden het internationale Klimaatakkoord van Parijs. Duurzaamheid en klimaatverandering zijn nauw met elkaar verbonden. Hoe zit dat en waarom is een Europese en internationale aanpak noodzaak? Wat doet de Europese Unie en waarom is Nederland op de vingers getikt. Wat heeft dat voor effect en zien we dat terug in het nieuwe regeerakkoord? Drs. Gerhard Akkerman, sociaal geograaf en docent, vertelt tijdens Europa Actueel ‘Veiligheid en Duurzaamheid’ op zondagmiddag 29 oktober over de ontwikkelingen van dit moment. Hoe is het onderwerp Duurzaamheid Europees geagendeerd en wat heeft het te maken met veiligheid? Europa Actueel vindt plaats van 13.30 tot 15.30 uur in Bibliotheek Kennemerwaard, locatie Alkmaar. Toegang is gratis. De lezingen Europa Actueel zijn zeer succesvol en reserveren is gewenst via www.europainnoordholland.nl/agenda

Europa Actueel

Europa is om de haverklap in het nieuws en niet altijd met positieve berichten. De kritiek op het samenwerkingsverband is groot, maar is dat altijd terecht? Onbekend maakt duidelijk onbemind en dat is de reden dat Europe Direct Noord-Holland Noord, Bibliotheek Kennemerwaard en het Netwerk Europese en internationale oriëntatie in onderwijs en samenleving (Neios) in het najaar van 2017 vier zondagmiddagen rondom ‘Europa’ organiseren. Van 17 september tot en met 5 november krijgt iedereen, die geïnteresseerd is in de wereld waarin hij leeft, de mogelijkheid zichzelf gedegen te laten informeren over actuele onderwerpen. De eerste twee bijeenkomsten waren zeer succesvol en konden op een flink publiek rekenen. Op 5 november staat Trump versus Europa op het programma. Daar komt ook Europa op het wereldtoneel aan de orde.

 

Terugblik Europa Actueel: Brexit

Europese onderwerpen op begrijpelijke manier over het voetlicht brengen. Dat is de doelstelling van Europa Actueel, een serie van vier lezingen over Europese actualiteiten. Na de goed bezochte algemene Europa-lezing op 17 september jongstleden, was het op zondag 1 oktober de beurt aan drs. Liane Vissers van ’t Hof. Zij belichtte voor, wederom een volle zaal, de situatie rondom Brexit. De zaal luisterde geboeid toe en er ontstond een levendige discussie. Op 29 september staat de volgende Europa Actueel op het programma. Dan zal drs. Gerhard Akkerman Duurzaamheid en Veiligheid onder de loep nemen. Reserveren en meer informatie: Bibliotheek Kennemerwaard

 

Minder plastic in je soep

Het staat in een schril contrast met de beslissing die de regering Trump in augustus maakte. In Amerika mogen er, na een verbod van zes jaar, weer plastic flesjes verkocht worden in de natuurparken. De voedsellobby heeft gewonnen en de wet die Obama invoerde om de afvalberg in de natuurgebieden te verminderen, wordt teruggedraaid. De Europese Commissie daarentegen ondersteunt initiatieven om de plasticberg en plasticsoep te verkleinen van harte. Tijdens de Ocean Conferentie op 4 en 5 oktober op Malta wordt daar met name aandacht aan besteed. Dierentuinen en Aquaria van over de hele wereld worden opgeroepen om een educatieve rol te nemen en het bewustzijn rondom afval in de zee te helpen vergroten. Wij doen gewoon mee, ookal zijn we geen aquarium. Want dat die plasticsoep desastreuze gevolgen heeft, is een feit.

Klimaatvluchtelingen overspoelen de wereld

De orkaan Irma heeft ongekend huisgehouden op ons eigen eiland Sint Maarten. In Florida ligt het openbare leven plat en is de schade immens. Bangladesh staat voor het grootste deel onder water en talloze mensen zijn dakloos geworden. Waar moeten ze heen? Een nieuw begrip is geboren: de klimaatvluchteling.

Klimaatverandering leidt tot een nieuw type vluchteling. Dankzij verschillende verschijnselen van klimaatverandering, bijvoorbeeld het stijgen van de zeespiegel en de hevige stormen zoals we afgelopen week zagen op de Antillen, raken mensen ontheemd. Huizen worden verwoest en hele stukken land worden zo aangetast dat ze niet meer kunnen worden hersteld. Mensen zijn gedwongen om te vluchten en hun thuis te verlaten.

Op dit moment zijn er al aardig wat mensen die moeten vluchten als gevolg van klimaatverandering, maar volgens de VN zal dit aantal in de toekomst alleen nog maar oplopen, en waarschijnlijk zelfs verdubbelen of verdriedubbelen. Er wordt geschat dat rond het jaar 2050 driehonderd miljoen mensen gedwongen zijn te vluchten vanwege het extreme weer veroorzaakt door klimaatverandering.
Dit brengt een groot probleem met zich mee, want juridisch gezien zijn deze mensen geen officiële vluchtelingen. Volgens het VN-Vluchtelingenverdrag is klimaatverandering geen legitieme grond waarop iemand recht heeft op een vluchtelingenstatus.

Een voorbeeld van een land dat zwaar wordt aangetast door klimaatverandering en waar klimaatvluchtelingen al een feit zijn, is Bangladesh, ook wel de ground-zero van klimaatverandering genoemd. In 2009 heeft een cycloon het land overspoeld met zout water, rijst kan er niet meer groeien en vis ging er dood. Mensen vluchten naar steden in de hoop werk te vinden en een klimaatbestendig leven op te bouwen. Ook verwachten ze in Bangladesh een zeespiegelstijging van één meter, dit zal nog veel meer mensen dwingen te verhuizen. Dit voorbeeld laat zien hoe levensecht dit probleem al is.

Wat zal dit betekenen in de toekomst? Zullen er zoveel mensen moeten vluchten naar landen die niet zo heftig zijn getroffen door klimaatverandering, dat er een tweede vluchtelingencrisis zal ontstaan, of kan dit fenomeen zelf leiden tot oorlogen? Volgens klimaatwetenschapper Atiq Rahman uit Bangladesh betekent het dit: “De wereld moet begrijpen dat wat hier vandaag al gebeurt, morgen gaat gebeuren in Florida en overmorgen in Amsterdam. Het verhaal zal hetzelfde zijn, alleen de timing zal verschillen.”

Bron: Oneworld

Alkmaarse Klimaatmanifestatie

Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen in 2019 wordt door een groep betrokken burgers op 16 september 2017 een klimaatmanifestatie georganiseerd. Klimaatverandering staat op de Europese en wereld-agenda, maar is ook, of misschien wel vooral, een lokale/regionale kwestie. De organisatoren zijn van mening dat het gemeentebestuur goede dingen, maar dat duurzame doeleinden regelmatig moeten wijken voor economische belangen.

Het doel van de manifestatie is met andere geïnteresseerden en betrokken samen te komen en te kijken hoe een écht duurzame samenleving kan worden gerealiseerd. Er wordt al meer dan 50 jaar over gesproken en legio kleine initiatieven leveren een bijdrage. Echte verandering kan echter alleen ontstaan door samen de strijd aan te gaan en niet primair financiële doeleinden voor ogen te hebben. Speerpunten voor deze manifestatie: voedsel, kleding, groene omgeving, energie.

Meer informatie